TL;DR You bought an Android phone from store today, it might be outdated by next week. Also, you have to do a lot of comparison as you’re buying a PC.

ผมมองว่าการที่โทรศัพท์มือถือ Android ออกรุ่นใหม่ๆ เยอะมาก จากหลายๆ ค่าย มันทำให้เรารู้สึกว่าเครื่องเราดูตกรุ่นเร็วขึ้น อย่างเช่นสมมุติคุณซื้อ HTC Hero มา ผ่านไปสามสี่เดือนมีเครื่องรุ่นใหม่ออกมาซะแล้ว ทำอะไรได้มากกว่า และอาจจะรองรับ ROM รุ่นใหม่กว่าได้ ถ้าคุณยังต้องการที่จะได้รับประสบการณ์ที่ดีที่สุดจากการใช้ Android คุณก็คงต้องเปลี่ยนเครื่องใหม่

กลับกัน ถ้าโทรศัพท์ที่ใช้ Android เปลี่ยนใหม่ ออกเป็นรายปี หรือรายครึ่งปี คุณซื้อโทรศัพท์เครื่องหนึ่งคุณก็จะมั่นใจว่ามันจะเป็นเครื่องที่ดีที่สุดไปอีกซัก 6 เดือน – 1 ปี ก่อนที่คุณจะเห็นเครื่องรุ่นใหม่ที่น่าสนใจจะซื้อ

คิดว่า Android คงอยากจะเดินไปทางเดียวกับ Symbian ในการที่เพิ่มจำนวนของเครื่องที่ใช้ platform นี้ให้มากที่สุด หารู้ไม่ว่ามันกลับเพิ่มความสับสนให้ผู้ใช้เป็นอย่างมากในการซื้อเครื่อง เพราะคุณจะต้องมานั่งเทียบ spec แบบซื้อคอมพิวเตอร์เครื่องหนึ่งเลยทีเดียว แทนที่จะไม่ต้องคิดมากแล้วซื้อแค่ “รุ่นที่ใหม่ที่สุด” ไปเลย

Seems like it has been a month again since my last post. I was trying to blog more, as I always have something in my mind that worth sharing. However, it tends to me that I wrote my blog in too formal way, and I did a lot of research before I can start blogging on something.

So, I think it’s time for me to change my style. I’ll start to ‘gist’ my idea into the blog as soon as I have a time, and then write a follow-up post after I done some research.

And by the way, I will start to write more content in English. I think it will be better, since a lot of people who can’t read Thai will understand what I wrote, and would know more about my background and my skill.

So, stay tuned. I’ll start gist things in my head very soon

If you’re writing a web application and let someone to use it, you actually have to be on it too. Make yourself to become an user of the site, and use it generally as everyday user.

We usually say that nobody knows the problem more than user, so that’s why you need to be in the user role, or get in their shoes, to feel the application the way those user are facing everyday.

Eating your own dog food, or using what you’ve made, is a good thing. Trust me. That’s why I believe Google uses Gmail, 37 Signals using their Basecamp, Highrise and Campfire, and Microsoft uses IE mainly in their company (whaa??)

Try it, and let me know if it helps you to understand the pain your users have to take everyday or not, if any.

จะฮาไปไหน สำหรับ Change Log อันนี้

อารมณ์แบบ .. ก็มันพังนี่ฝร่า แต่แก้แล้วนะ! 555+

ปรากฎว่าหลังจากการเปิดตัวนั้น มันไม่จริงตามที่พูดครับ .. โดยราคาตอนนี้ดูได้ตามนี้เลย:

คราวนี้จะเห็นได้ว่า ราคาของเครื่องรุ่นใหม่นั้น อยู่ในช่วงราคาของเครื่องรุ่นเก่า .. ซึ่งตรงนี้ถือว่าทรูทำถูกแล้วล่ะครับ กับการที่ไม่ขึ้นราคาของเครื่อง (แต่ตัดสินใจไม่ขาย iPhone 3G เลย คงเป็นเพราะไม่คุ้มทุนแล้ว)

แต่ไปๆ มาๆ ไปเจอคนวิเคราะห์มาว่า การบอกว่า “เครื่องใหม่จะแพงกว่าเครื่องเก่า” ของคุณปพนธ์นั้น กลับอาจจะทำให้ทรูนั้นยังสามารถขายเครื่อง iPhone 3G ได้เรื่อยๆ เพราะคนคิดว่าเครื่องใหม่ยังไงก็ต้องมาในราคาสูงกว่าแน่นอน

ถือว่าเป็นกลยุทธทางการตลาด ที่ใช้ได้เลยนะครับเนี่ย … แต่อย่าทำบ่อยนะครับ เดี๋ยวคนจะไม่เชื่อสิ่งที่คุณพูดเอา …

เพราะฉะนั้น ถ้าตามราคานี้ … ผมว่าผมสนับสนุนให้คนซื้อเครื่องจาก truemove ครับ … แต่ไปใช้ค่ายอื่นนะครับ เพราะว่า edge ของ truemove นี่ ไม่ไหวจริงๆ …

ซึ่งตรงนี้ผมว่าเป็นข่าวดี (มั้ง?) กับการที่ true จะนำเครื่องศูนย์เข้ามาขายสักที และทำให้ผู้ที่อยากจะใช้ไม่จำเป็นต้องไปซื้อมาจากต่างประเทศ …

… จนกระทั่งผมเห็นข้อความในกระทู้นี้

[คุณ] ปพนธ์ [ผู้บริหารของ true] เคยให้สัมภาษณ์ว่า ทรูเริ่มเตรียมการเรื่องการจัดการสต็อกสินค้าเพื่อนำ iPhone รุ่นใหม่เข้าเมืองไทยแล้วตั้งแต่เดือนมิถุนายน โดยขณะที่ให้สัมภาษณ์ยังไม่ได้ข้อสรุปราคา iPhone รุ่นใหม่

“iPhone รุ่นใหม่ก็ต้องแพงกว่า (รุ่นเดิมที่ขายตอนนี้) แน่นอน” ปพนธ์กล่าว

ผมยังไม่เคยเห็นเลยครับว่า Apple นั้นมี trend ของการเพิ่มราคาสินค้าที่จะเข้ามาแทนรุ่นเก่า โดยที่ส่วนใหญ่เราจะเห็นกันๆ นั้นก็คือการที่ราคาของเครื่อง Macintosh ที่ราคาแทบจะไม่ลดไม่เพิ่มเลย แม้มีเครื่องรุ่นใหม่เข้ามาก็จะเข้า “มาแทน” เท่านั้น

ซึ่งตรงนี้ ก็เป็นสิ่งที่ Apple กำหนดไว้ตลอด

คราวนี้ ลองมามองทางด้านราคาของ iPhone ที่ทรูกล่าวอ้างว่าราคานั้นต้องขึ้นเพราะเป็นรุ่นใหม่บ้าง ปรากฎว่า .. มันไม่จริงเลยครับว่าเป็นรุ่นใหม่แล้วต้องขึ้นราคา ผมเลยขอยกตัวอย่างจาก Apple Store HK ครับ

เริ่มจากราคาของ iPhone 3G

ต่อด้วยราคาของ iPhone 3GS

จะเห็นได้ว่า ราคานั้นแทบไม่ต่างกันเลย อยู่ในช่วงราคาเดียวกันด้วยซ้ำครับ (ซึ่ง 16GB ที่มาแทน 8GB นี่ จะเห็นได้ว่าราคานั้นถูกลงกว่าเดิมอีก) ซึ่งนั่นก็เป็นมาตรฐานราคาของ Apple ครับ ถือว่าราคาไม่เคลื่อนสักเท่าไร

ดังนั้นตามที่มีข่าวลือว่าราคา 29,000 – 34,000 นั้น … ลองคิดดูดีๆ ครับว่าถ้าทรูออกราคานั้นมาจริง ผมว่าคงจะสู้ไม่ได้กับราคาตู้ตาม MBK และราคาที่ HK แน่นอน … และแน่นอนว่าทรูต้องแย่แน่ๆ กับการทำยอดให้ถึงเป้า ซึ่งผมก็เห็นด้วยตามความเห็นของคุณ NBC ครับ

สัญญา ที่ ทรู ทำไว้กับ แอปเปิ้ล ตกลงว่าจะตั้งราคา เอากำไรจากราคาทุน
ได้ไม่เกิน 5 % ถ้า ทรู ตั้งราคาเวอร์ ก็จะผิดสัญญา และ สังคมก็จะลงโทษด้วยการซื้อเครื่องหิ้ว ซึ่ง คนไทย ก็ไป สิงคโปร์ และ ฮ่องกง กันโครม ๆ อยู่แล้ว พนักงาน ทรูก็จะนั่งตบยุงไปตามระเบียบ กรรมตามทันแน่นอน เร็วเสียด้วย

เหลือเวลาอีกไม่ถึง 24 ชม. หวังว่าทางทรูคงจะคิดได้นะครับว่าควรจะทำอย่างไรกับการตั้งราคา … ตั้งราคาไม่สูงมาก เพื่อที่เชียร์ให้คนซื้อเครื่องในประเทศ กับการตั้งราคาพรีเมียมเอากำไรเยอะๆ แต่ต้องเสียส่วนแบ่งไปให้กับประเทศอื่นๆ ที่ขาย iPhone แบบไม่ unlock … ถึงแม้จะมี truewifi แต่อย่างนี้ผมว่าคงช่วยไม่ได้จริงๆ ครับ

ปล. ผมเป็นคนหนึ่งที่เชียร์คนไทยให้ซื้อเครื่องจากทรูครับ เพื่อให้ประเทศของเราเป็นอีกหนึ่งเป้าหมายของ Apple ในการพัฒนาสิ่งต่างๆ ให้ตามทันประเทศอื่นๆ เสียที แต่ถ้าทรูออกราคามาเหมือนกับ “ขโมย” กัน …​ผมก็คงเชียร์ให้ไปซื้อที่อื่นกันครับ

ผมมักจะใช้บริการ Drive-Thru ในการสั่งอาหาร เพราะว่ามันเร็วดี ไม่ต้องจอดรถแล้วลงไปให้เสียเวลา … แต่ก็มีหลายครั้งเหมือนกันครับ ที่มันน่าเคืองงงงงง เลยขอมาระบายให้ฟังหน่อยครับ

ครั้งแรก วันนั้นผมกับแฟนต้องไปสัมภาษณ์งานที่ในเมือง ทำให้เราตัดสินใจขึ้นรถไฟใต้ดินกันดีกว่า ก็แหม .. รถในเมืองนี่มันออกจะโล่ง ขับสบายซะขนาดนั้น (ประชด -*-)

ผมก็ขับเข้าไปเลยที่แมคโดนัลด์เจ้าประจำ สั่งชุดซามูไรเบอเกอร์หมู และชุดดับเบิ้ลชีสเบอร์เกอร์ (ซึ่งอ้วนมากๆ -*-) ก็ขับไปจ่ายเงินตามปกติ รับของ แล้วก็ขับออกไปเลย .. ไม่ได้กินระหว่างทาง เพราะว่าเวลายังพอเหลือ เลยกะว่าจะไปนั่งกินกันที่ที่จอดรถ

ปรากฎว่าพอถึงที่จอดรถ .. แกะห่อกระดาษออกมา มันดันไม่มีซามูไรเบอร์เกอร์หมู (- -!)

โอ้วแม่เจ้า … เกิดอาการเคืองกันไปเลยครับคราวนี้ ก็ในบิลมันก็เขียนอยู่ว่าสั่งซามูไรเบอร์เกอร์หมูถูกต้องแล้ว เพราะฉะนั้นก็น่าจะเป็นที่พนักงานลืมหยิบ … สรุปแฟนผมก็เลยได้กินแค่เฟรนช์ฟรายเป็นอาหารเช้าเลย เพราะว่าเขาไม่กินชีส -..-

สุดท้าย พอผมเสร็จธุระ ก็เลยกลับไปที่ร้านแมค พนักงานก็บอกว่าลืมใส่จริงๆ ครับ แล้วก็เอามาให้ผมโดยดี … ซึ่งก็นะ เท่ากับว่าผมต้องขับรถสองรอบเลย เสียเวลาใช่เล่น -*- ผู้จัดการก็มาขอโทษขอโพยผมเรียบร้อย ผมก็เลยไม่ได้อะไร

แต่เรื่องนี้มันยังไม่จบครับ (ฮา)

คราวนี้รอบสอง ร้านเดิม เวลาเดิม (แต่ผมจำไม่ได้ว่าพนักงานคนเดิมหรือเปล่า) … ผมก็สั่งเมนูเหมือนเดิมเลยครับ ชุดซามูไรเบอร์เกอร์หมู กับ ชุดดับเบิ้ลชีสเบอร์เกอร์ … ให้ทายว่าคราวนี้ผมได้อะไร …

ได้ครบตามจำนวนครับ แต่ว่า … มันเป็น แมคฟิช สองชิ้นเลย -*-

รอบสองนี้แบบว่าแอบจี๊ดเลยครับ -*- เพราะว่า มันไม่ใช่เรื่องที่น่าพลาดแล้วนะเนี่ย แมคฟิช กับ ซามูไรเบอร์เกอร์หมู + ดับเบิ้ลชีสเบอร์เกอร​์ นี่มันคนละเรื่องกันเลยนะเนี่ย ผมก็เลยคิดว่าเขาน่าจะหยิบสลับกับของรถคันข้างหน้าผม ซึ่งตรงนี้ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาจดถูกหรือเปล่า เพราะว่าผมจำไม่ได้ว่าผมดูบิลแล้วนะครับ ..

สองครั้งสองครา .. อุทาหรณ์ของการสั่งอาหารแบบ Drive-Thru มีอยู่ข้อเดียวครับ … นั่นคือ “ตรวจเช็คเบอร์เกอร์และเฟรนช์ฟรายส์ก่อนออกจากจุดรับอาหาร … เพราะว่าหลังจากคุณขับออกไปจากตรงนั้นแล้ว ส่วนใหญ่คุณก็จะไม่ได้ผ่านกลับมาตรงนั้นอีกเลย .. หรือถึงขับกลับเข้ามาได้มันก็ไม่คุ้มครับ ต้องเสียเวลามาอธิบายอีกว่าเกิดอะไรขึ้น ถ้าพนักงานคนที่คุณรับอาหารด้วยเขาออกจากกะแล้ว ยิ่งแล้วไปใหญ่เลย

เอาเป็นว่าให้เรื่องนี้เป็นอุทาหรณ์ละกันครับ คนทุกคนทำผิดได้ ผมว่าพนักงานคนนั้นก็คงจะโดนต่อว่าไปเหมือนกัน เพราะฉะนั้นแล้วก็แล้วกันไปเถอะครับ

ไปกินมอสเบอร์เกอร์ดีกว่า (ฮา …) เมื่อไรจะมาเปิดที่ซีคอนน๊ออออออ ~_~

คราวนี้เมืี่อ Sanook ทำแล้ว .. แล้วไฉนคู่แข่งจะไม่ทำบ้างเล่า! วันนี้พอดี @hunt ส่งลิงค์มาเรียบร้อยครับ ชื่อเว็บว่า onair.kapook.com ซึ่งเป็น Microblogging อารมณ์เดียวกับ Twitter กันเลยทีเดียว .. และไม่ต้องบอกเลยว่าเจ้าของนั่นก็คือ kapook.com เจ้าของ subdomain xxx.kapook.com ชื่อดัง !!

(หลังจากที่ลองเข้าไปดู ก็พบว่าท่าน @sugree ไปจัดการโพสข้อความเอาไว้เรียบร้อยแล้ว .. สุดยอด ๕๕๕)

Kapook OnAir เป็นเว็บที่เขาเรียกตัวเองว่าเป็นสถานีออนไลน์ส่วนตัว ให้เราจัดรายการของเราเองง่ายๆ ผ่านอินเตอร์เน็ตและโทรศัพท์มือถือ .. ความคิดดีครับ ไอเดียดี แต่สุดท้ายแล้วมันก็ไปซ้ำกับ Twitter อยู่ดี เพราะมันก็คือการโพสเรื่อง “ส่วนตัว” ของเรา ถึงแม้ว่าจะไม่บอกโต้งๆ ว่า “ให้โพสว่าเราทำอะไร” แต่สุดท้ายคำว่า “ให้ออกอากาศความเป็นคุณ” มันก็เหมือนกันละครับ ..

ผมเลยกลับมาคิดว่า สุดท้ายแล้วเว็บไซต์ที่เป็นอันดับต้นๆ ของเมืองไทย ก็ต้องใช้ไอเดียของเว็บอื่นๆ มาโคลนเป็นผลิตภัณฑ์ของตนเองรือครับ? สุดท้ายแล้ว พอ Twitter ดัง Microblogging ดัง ก็เลยทำ Microblogging กันยกใหญ่ ..

ผมกำลังมองในแง่ของ information redundancy ครับ .. อย่างเช่น update ของ @sugree เนี่ย จะเห็นว่ามันจะขึ้นทั้งบน Noknok, OnAir และ Twitter ซึ่งสุดท้ายข้อมูลมันก็จะซ้ำๆ กัน .. ซึ่งวิธีการก็คือ @sugree จะโพสข้อมูลลงทั้งสามเว็บพร้อมๆ กัน ผ่านทาง API .. ซึ่งข้อมูลที่ขึ้นไปทั้งสามเว็บนั้น ถามว่ามันให้ประโยชน์กับผู้ใช้งานสามเท่าไหม? เปล่าเลยครับ .. แค่รู้ว่า @sugree at rama 3 ครั้งเดียวมันก็เกินพอ มันไม่มีความจำเป็นที่จะต้องมีเว็บไซต์ Microblogging หลายๆ อันแต่อย่างใด

สำหรับผมแล้ว ผมคิดว่าสิ่งที่ผมจะทำในกรณีที่ผมเป็น Sanook หรือ Kapook .. คือการที่จะสร้าง application ให้กับ Twitter ครับ! มันไม่มีความจำเป็นที่จะต้อง clone website ประเภทนี้มาอีก และผมคิดว่าถ้าคุณเอาเวลาของการ develop เว็บไซต์ประเภทนี้ โดยให้ขึ้นอยู่กับทาง Twitter API ผมว่ามันจะมีประโยชน์มากกว่าครับ แทนที่จะมา clone กัน แล้วพยายามดึงคนใช้ให้เข้ามาใช้ของตัวเอง

อย่าง Noknok ผมไม่รู้เหมือนกันครับว่าจะทำยังไง .. แต่อย่าง OnAir ผมคิดว่าถ้าจะทำเป็นคลับอย่างนี้ ผมให้ผู้ใช้โพสข้อมูลที่ Twitter นั่นแหละครับ แล้วทาง OnAir ก็ไปทำการดึงข้อมูลจาก Twitter มาแสดง .. จับ #hashtag และเอามา group .. เพราะว่า Twitter ก็มีข้อมูลตรงนั้นอยู่แล้ว ถ้าทาง OnAir คิดว่า เออ เราน่าจะให้มันมาเป้น group กัน ก็แค่จับ #hashtag มาก็จบครับ ไม่ต้องมาเสียเวลา develop และติดตั้ง .. มีเวลาไปคิดอะไรใหม่ๆ อีกเยอะเลย

ในต่างประเทศมันผ่านมานานแล้วนะครับ กับการที่เว็บไซต์ใหม่เปิดฟีเจอร์เหมือนเป๊ะ พยายามเปิดขึ้นมาเพื่อดึงลูกค้าเก่าๆ จากเว็บอื่นๆ .. เพราะพวกเขาเหล่านั้นคิดในเชิงที่ว่า เขาจะเปิด product ที่ทำให้ผู้ใช้ product นั้นๆ หันมาใช้ของเขาเหมือนกันครับ ไม่ใช่เปิด product ที่จะมาแย่งลูกค้า มาเตะตัดขากัน ให้เว็บไซต์คนอื่นนั้นพังลงไป .. มันเหมือนกับความคิดที่ว่า มึงก็ win กูก็ win น่ะครับ .. ไม่ใช่ความคิดของบางบริษัทที่ มึงต้อง lose กูต้อง win ..

นั่นคือเหตุผลที่เรายังไม่ค่อยเห็น API สำหรับเว็บไซต์ต่างๆ ในเมืองไทย เพราะว่าเรายังคิดที่จะกั้กกันอยู่ .. เราไม่มีความคิดที่ว่า “เห้ย .. เออ กุว่าเว็บนี้มันขาดตรงนี้ไปว่ะ .. กุทำเว็บใหม่เพื่อเพิ่มฟีเจอร์ให้กับมันดีกว่า” .. แต่เรากลับมีความคิดที่ว่า “เห้ย .. เว็บนี้มันห่วยว่ะ เปิดเว็บใหม่แข่งกับมันไปเลยดีกว่า” ซะอย่างนั้น ..

ผมว่าเหล่านักพัฒนาควรจะเริ่มเปลี่ยนความคิดกันได้แล้วล่ะครับ .. เพราะสุดท้ายแล้ว ผู้ใช้อินเตอร์เน็ตมันก็ไม่เติบโตทันจำนวนของเว็บไซต์หรอกครับ เราควรที่จะมาอยู่แบบถ้อยทีถ้อยอาศัยกัน เปิด API ให้คนอื่นเขามาใช้ และพยายามที่จะ build upon .. ไม่ใช้สร้างเว็บมาแข่งกันครับ

เมื่อหลายเดือนก่อน (บล็อกนี้ดองเอาไว้นานครับ) ผมได้ไปเจอ entry หนึ่งของบล็อกเพื่อนผมที่ชื่อว่า มารยาททางสังคม ซึ่งมันช่างโดนกับตัวผมเสียนี่กระไร แต่ผมกลับยังไม่มีเวลาเขียนถึงมัน

ผมปีนี้อายุก็ 23 ปีแล้ว ก็ถือว่าเข้าวัยทำงานแล้ว แต่ผมก็ยังมีความคิดของผมที่ว่า เสื้อผ้าและอาภรณ์จะสู้กับมันสมองได้อย่างไร เพราะฉะนั้นผมจึงไม่ค่อยสนับสนุนบริษัทที่จำเป็นต้องให้พนักงานแต่งชุดยุนิฟอร์มสักเท่าไร และก็จะเห็นได้ว่าผมไม่ได้ไปสมัครงานบริษัทใหญ่ๆ ที่ต้องใส่เสื้อเชิ๊ตผูกไทค์เลย เพราะผมไม่อยากอยู่ในกฎเกณฑ์เหล่านั้น

ถามว่าผมแปลกไหม? ก็อาจจะบอกได้ครับว่าผมแปลก แต่ผมชอบสภาวะการทำงานที่ใส่เสื้อยืดกางเกงขาสั้นไปทำงานเสียมากกว่า บางครั้งผมยังคิดเลยครับว่าเวลาคนเราหยิบเสื้อเชิ้ตมาใส่นี่ เหมือนกับเราหยิบหน้ากากมาใส่กันด้วย ต้องทำตัวเท่ห์ สมาร์ท และดูภูมิฐาน

แต่ของผม ผมอยู่ในเสื้อยืดกางเกงขาสั้น และมันก็เป็นชุดสบายๆ ที่ไม่ต้องให้ผมแขม่วพุงทุกครั้งที่ผมจะต้องชะโงกหน้าเข้าไปดูโค้ด .. ผมว่ามันเป็นอีกส่วนหนึ่งที่ทำให้ผมสามารถทำงานได้อย่างสบายๆ และมีจิตใจจดจ่ออยู่กับงาน ไม่ต้องมานั่งตัวตรงกลัวเสื้อยับ .. และไม่ต้องกลัวว่าอะไรจะหกใส่เสื้อครับ

มีบางบริษัทที่ผมเคยได้ยินมา .. เป็นบริษัท web developer ที่คนที่เป็น developer ไม่ได้เป็นคนที่ออกไปพบลูกค้าเองครับ ก็คือเจอกันเองอยู่ในบริษัทเนี่ยแหละ ปรากฎว่า .. เขาต้องให้พนักงานทุกคนใส่เสื้อเชิ้ต กางเกงขายาวมาทำงานทุกวัน เพราะว่าเป็นกฎของบริษัท .. ผมว่ามันเป็นกฎที่ไร้สาระมากน่ะครับ ผมว่าให้พนักงานแต่งตัวกันตามสบาย และให้เขามีจิตใจจดจ่ออยู่กับงาน จะทำให้ผลงานเยอะขึ้นซะกว่า .. แล้วอีกอย่าง พนักงานจะได้พักผ่อนเยอะๆ ไม่ต้องมาคอยนั่งรีดเสื้อเตรียมไปทำงาน

เพราะฉะนั้นผมอยากเสนอให้คนที่เป็นเจ้าของบริษัทลองคิดๆ ดูครับ ระหว่างการที่ให้ทุกคนที่ไม่ต้องไปติดต่อกับลูกค้าแต่งตัวยูนิฟอร์มเป็นทางการ แล้วทุกอย่างในบริษัทก็ดูเป็นทางการหมด ตึงเครียด .. กับให้พนักงานแต่งตัวสบายๆ ทุกคนอยู่กันแบบพี่และน้อง ถ้อยทีถ้อยอาศัยกัน .. คิดว่าแบบไหน productivity จะดีกว่ากันครับ?

ปล. วันนั้นไปสีลมตอนสายๆ แต่งตัวเสื้อยืดกางเกงขาสั้นไปเดิน รู้สึกแปลกประหลาดยังไงไม่รู้ครับ คนแถวนั้นเขาเสื้อเชิต-กางเกงขายาวกันหมดเลย สงสัยผมคงจะไม่ได้ทำงานแถวนั้นแน่ๆ

ถ้าใครยังจำ design เก่าของเว็บไซต์ git.or.cz ได้ จะเห็นได้ว่า design ของหน้าเว็บนั้นได้เปลี่ยนไปอย่างมากเลยนะครับ และทำให้มันดูดีมากขึ้นด้วย ดูน่าใช้มากขึ้นด้วย

ส่วนที่ผมชอบของ design นี้คงจะเป้นการที่มีคำเปรย (ที่เขามีคำเรียกเฉพาะสักคำนี่แหละ แต่ผมลืมไปแล้ว) ซึ่งรวบรัด และได้ใจความว่า Git คืออะไร และมันต่างจาก SCM อื่นๆ อย่างไร พร้อมทั้ง quick start ที่ทำให้มองเห็นว่าคำสั่งของ git นั้นก็ไม่ได้ยากอะไร และสำหรับบางคนที่มาจาก SCM อื่นๆ (เช่น SVN) จะได้เห็นว่าคำสั่งนั้นมันก็คล้ายๆ กันนั่นเอง

แต่รู้สึกว่าเดี๋ยวนี้เป็นเทรนด์ของเว็บไซต์ (ที่มีนักพัฒนาอยู่บน OS X) ที่มักจะเอาลิงค์ของการดาวน์โหลดไปวางไว้ทางด้านขวาของหน้าจอ หรืออาจจะเป็นอยู่บน sidebar ของเว็บทางด้านขวาเลย ซึ่งทำให้ผู้ใช้ถ้าเริ่มชินแล้วจะรู้ว่าเขาจะเริ่มมองหาไฟล์ที่จะดาวน์โหลดได้ที่ใด และการที่ทำให้ไอคอนนั้นมีขนาดใหญ่ ก็ทำให้มันสามารถคลิ๊กได้ง่ายขึ้นนั่นเอง

แต่เอ .. ผมยังไม่ได้ทดสอบเลยครับว่าถ้าเข้าจากทาง Windows แล้วมันจะกลายเป็นรูปอื่นหรือเปล่า

นั่นล่ะครับ ถือว่าเป็นการเปลี่ยน design จากความน่าเบื่อ ให้เป็นความน่าสนใจ พร้อมทั้งดูเรียบง่าย ตรงประเด็น ซึ่งน่าจะเป็นทางที่เว็บดีไซน์กำลังมุ่งไปกันครับ

ปล. สำหรับท่านที่ไม่รู้จัก Git หรือ SCM … SCM หรือว่า Source Control Manager คือโปรแกรมที่เอาไว้สำหรับให้กลุ่มพัฒนาทำการแบ่งปันในส่วนของ source code กัน โดยการที่มันจะบันทึกการเปลี่ยนแปลงของ source code และทำให้การทำงานในโปรเจคนั้น นักพัฒนาสามารถทำการพัฒนาในแต่ละส่วนของตัวเองได้อย่างง่ายดาย ไม่ต้องกลัวว่าจะเซฟทับกัน (เพราะมันจะแจ้งเตือนถ้ามีปัญหาทับกัน) และทำให้สามารถตรวจสอบกลับไปได้ด้วยว่ามีความแก้ไขอะไรเกิดขึ้นกับ source code ได้บ้างครับ .. ส่วน Git นั้น ก็ถือเป็น SCM ตัวหนึ่ง เช่นเดียวกับ CVS หรือ SVN ครับ แต่ที่ได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อยๆ เพราะว่ามันเป็น SCM ที่ไม่ต้องการที่เก็บไฟล์รวม (Distributed SCM) และมีความสะดวกในการแตกกิ่ง (branch) ง่ายกว่า SVN ครับ